Naast een aantal vermeldingen in kranten en tijdschriften als bijv. CombiCare (december 2005), het Tijdschrift van het Nederlands Genootschap van Maag-Darm-Leverartsen - Magma (september 2005), Nursing - Verpleegkundig vakblad (oktober 2005), Waterstand (december 2005), MediReva Magazine (nr 1 2006), werd Lou Sohier ook geinterviewd in bijv. WelzijnsNieuws (mei 2006):
"Als stomadrager loop je tegen onzettend veel vragen aan"
"Je hebt de ziekte van Crohn, maar daar valt prima mee te leven", zeiden de artsen in 1979 tegen Lou Sohier. Vol goede moed ging hij er tegenaan. Maar Lou werd zieker en zijn situatie verslechterde. Na ruim 11 jaar vechten ging het niet meer en kreeg hij een ileostoma. Dat veranderde zijn leven compleet. Ineens kon hij alles weer. Sporten, werken, uitgaan... Maar het hebben van een stoma riep ook veel vragen op. Met name praktische vragen waarop ook de artsen niet zomaar een antwoord klaar hadden. Lou besloot zijn ervaringen met het hebben van een stoma op paier te zetten voor andere stomadragers. Hij schreef Een duik in het diepe. Een eerlijk, toegankelijk en praktisch handboek voor stomadragers dat laat zien wat het hebben van een stoma nu écht betekent en hoe je er het best mee om kunt gaan.
De ziekte van Crohn werd bij Lou geconstateerd op zijn 21ste. Hij gaf zwemles en was altijd erg actief. Maar ineens ging het niet meer. De pijn in zijn darmen werd te hevig.
Hij rolde van de ene behandeling in de andere, kreeg medicijnen en bracht veel tijd door in het ziekenhuis. ‘Soms lag ik er echt maanden achter elkaar’, zegt hij. ‘Ik had altijd pijn en verzwakte enorm. Op een gegeven moment woog ik nog maar 43 kilo. Een stoma was eigenlijk nog de enige oplossing. Al direct bij het wakker worden na de operatie voelde ik dat het goed was. Ik had geen pijn meer, voelde voor het eerst sinds lange tijd geen krampen. Ik kon eindelijk opnieuw beginnen met leven. Want dat had ik al die jaren nauwelijks gedaan.’
Lou moest opnieuw leren eten, want dat deed hij vrijwel niet meer. Ook aan het lopen moest hij veel aandacht besteden. Door de pijn liep hij helemaal gebogen. Zwemmen kon weer en zelfs het duiken pakte hij opnieuw op. ‘In het begin was het erg aftasten’, vertelt Lou. ‘Je moet leren hoe je met een stoma omgaat en het echt in je leven inpassen. Maar het ging me goed af.’
Op schrift
Lou merkte dat hij veel vragen had en dat het vrij lang duurde voor hij overal een antwoord op vond. ‘In het ziekenhuis kreeg ik contact met twee verpleegkundigen die me allerlei tips hebben gegeven’, vertelt hij. ‘Op mijn beurt heb ik hen weer mijn ervaringen verteld. Op een gegeven moment vroegen ze me of ik gastspreker wilde zijn tijdens een les aan studenten in de zorg. Dat wilde ik wel. Na afloop werd me gevraagd om mijn ervaringen op schrift te zetten. De verpleegkundigen in kwestie wilden er als deskundigen graag achter staan. Zo is het idee voor mijn boek ontstaan.’
Lou koos ervoor om zo compleet mogelijk te zijn. Alle facetten die bij het dragen van een stoma horen, komen in zijn boek aan de orde. Van het maken van een mal tot opmerkingen over de geur. Van de vraag of vakantie mogelijk is tot een gedeelte over seksualiteit. Lezers ontdekken wat een stoma precies is, lezen alles over de begeleiding vanuit het ziekenhuis en over de voorbereiding. Maar ook alle details met betrekking tot de verzorging staan omschreven.
Het boek is erg praktisch als naslagwerk. Lou: ‘Je wilt de verzorging liefst zo snel mogelijk zelf onder de knie krijgen. Maar ik merkte in het ziekenhuis dat ik moeilijk bij de les kon blijven. Na de operatie was ik teveel onder de indruk van alles wat me overkwam. Ik vergat dingen klaar te leggen en wist de volgorde van de handelingen niet meer. Toen dacht ik al: eigenlijk zou de verzorging stap voor stap beschreven moeten worden.
Je hebt toch behoefte aan een naslagwerk, een boek dat je zekerheid geeft als je het even niet meer weet.’ In ‘Een duik in het diepe?’ staan de handelingen die bij het dragen van een stoma komen kijken duidelijk beschreven. Stuk voor stuk aangevuld met foto’s, gemaakt door de echtgenote van Lou. U leest in het boek niet alleen alles over de verzorging van een ileostoma, colostoma en urinestoma, maar ook over huidirritaties en geur. Ook vindt u praktische tips met betrekking tot kleding, openbare toiletruimtes en seksualiteit. Het is een eerlijk boek. Zeer nuttig voor mensen die binnenkort een stoma krijgen, maar ook voor mensen die er al één dragen. Daarnaast is het goed bruikbaar voor verpleegkundigen, verzorgers en vrienden of familie van mensen met een stoma.
Lou: ‘Het boek is echt multifunctioneel. We kunnen er veel kanten mee op. De thuiszorg heeft er belangstelling voor en het wordt al gebruikt door ziekenhuizen en medisch speciaalzaken als Bosman. Voor mij is het natuurlijk erg fijn om te merken dat mensen er baat bij hebben. Dat doet me ontzettend goed.’
Woord gehouden
Lou zelf kreeg het na 22 jaar thuis zitten erg benauwd. Hij wilde graag terug de maatschappij in. Het zwemmen en duiken pakte hij weer op. Want met een stoma kan het allemaal. Op de cover van zijn boek zie je hem zelfs in zweefvlucht van de duikplank gaan. Lou meldde zich ook aan bij Kadans. Zijn vroegere beroep als zweminstructeur kon hij niet meer uitoefenen maar hij wilde wel de administratieve kant op. Zeker een baan met medisch karakter sprak hem erg aan. Hij kreeg een opleiding bij Schoevers aangeboden als medisch secretarieel medewerker. Via een stage kwam hij terecht bij zijn huidige functie.
Lou: ‘Ik had mezelf beloofd dat ik deze stappen zou nemen als ik weer goed in mijn vel zat. En ik heb me aan mijn woord gehouden. Ik hoop dat andere stomadragers ook op deze manier hun leven weer kunnen oppakken.’
